Buiten het bereik van onze zintuigen
Temperatuur, vocht en geur merken we zelf op. Radon niet, terwijl er volgens gezondheidsgegevens geen bekende veilige blootstellingswaarde bestaat.
De biologie van een radioactief gas
Radon ontstaat door natuurlijk verval van stoffen in bodem, gesteente en grondwater. Het stijgt op, dringt door kieren binnen en kan zich ophopen. De WHO adviseert binnenshuis maximaal 100 Bq/m³; de EU gebruikt 300 Bq/m³ als actieniveau [1].
Wanneer radon in de longen vervalt, komen energierijke deeltjes vrij die op termijn longweefsel kunnen beschadigen.
Het onzichtbare zichtbaar maken
Omdat je radon niet kunt waarnemen, is meten de enige manier om het risico te kennen. Wij testen professionele apparatuur in echte woningen en delen de resultaten zodra de analyse klaar is.